[Rancangan ini mungkin tidak sesuai untuk penonton di bawah 15 tahun]
[Budi bicara penonton adalah dinasihatkan]
[Episod 23]
Sub bY iQIYI
Oleh == ANANG KASWANDI == Follow My IG @Anang2196_sub_indo
"Kalau semua orang mati dan dia kekal,"
"saya patut terus hidup."
"Tak kiralah apa pun asal jiwa kami..."
"Jiwa saya dan dia adalah sama."
Saya akan jadi kekasih awak selama-lamanya.
Awak boleh berkahwin dengan orang lain.
Saya tak mahu badan kita bersatu. Saya mahu jiwa kita bersatu.
Bukan saya.
Melihat awak begini sudah memadai untuk buat saya gembira.
[Tempat ini buat saya rasa macam kembali ke masa lalu.]
Awak juga patut pilih sebuah buku.
Saya akan belikan untuk awak.
Bolehkah saya buat eksperimen juga?
Sa-bin...
Jung Sa-bin...
Tuhan, tolong selamatkan Ha-eun.
Saya masih belum tunaikan janji saya.
Tolong hentikan kereta di sini.
Jangan mati.
Saya akan beri jantung kepada awak.
Saya belum tunaikan janji saya.
[Episod 12: Janji yang Tidak Tertunai]
Boleh saya tahu di mana pesakit bernama Kim Soo-hyuk?
Dia?
Dia datang tadi dan tanya di mana bilik En. Ju In-do.
Detektif Ju terkenal sebab dah lama dia berada di sini.
Ya, Detektif Ju. Dia di bilik mana?
Detektif Ju?
Aduhai!
Adakah awak pun
hidup kembali, Ha-eun?
Awak kata awak ingat pemilik kedai buku ini 30 tahun lalu, bukan?
Ya.
Ya, ini dia. Anak kawan saya.
Nama dia Ha-eun.
Awak kata awak hadir ke pengebumiannya.
Boleh saya tahu di mana dia dikebumikan?
Dia ditanam di tapak perkuburan semula jadi.
Isteri saya pasti ingat.
Tolong telefon saya kalau awak ingat.
Awak kenal lelaki yang baru keluar tadi?
Lelaki yang baru keluar tadi itu? Awak kenal dia?
[Cha Hyung-bin Pendakwa Kim Soo-hyuk]
Selamat malam.
Adakah orang yang tembak Cheon Jong-beom bernama Kim Soo-hyuk?
- Betul tak? [- Di mana awak sekarang?]
[Saya akan beritahu apabila kita jumpa nanti.]
Saya tunggu di depan kedai buku lama berdekatan Sungai Cheonggye.
[JFN Jung Sa-bin]
[Awak asyik buat saya risaukan awak.]
[Kenapa awak pergi tanpa cakap apa-apa?]
Suara awak sama macam suara dia.
[Apa?]
Tak ada apa-apa.
Awak tentu tak ada duit
sebab awak tertinggal jaket dan dompet awak.
Tunggu saya. Saya datang jumpa awak di kedai buku.
Macam mana awak tahu saya ada di sana?
[Detektif Ju yang beritahu saya.]
[Dia kata awak pergi ke kedai Masa Depan Lalu.]
[Ada suspek di sana?]
Jantung saya tak pernah sakit begini sejak buat pembedahan.
Apa yang berlaku?
- Awak tak apa-apa? - Itu yang saya nak tanya awak.
Awak tak apa-apa?
Tengok Kim Soo-hyuk betul-betul.
Dia musuh saya dan awak.
Saya selamatkan awak sebab saya nak tangkap dia.
Peluru dalam kepala awak
akan membuktikan yang dia seorang pembunuh.
- Jung Ha-eun... - "Jung Ha-eun"?
[Adakah hati dua orang bersatu apabila mereka bercinta?]
[Apabila hati saya sakit,]
[dia juga rasai kesakitan itu.]
[Ia bukan seperti patah hati,]
[tapi lebih kepada sakit yang mencucuk.]
Ji-chul...
Gong Ji-chul.
[Setahun yang lalu]
Saya akan tanya awak sekali lagi. Siapa nama awak?
Gong Ji-chul.
Bila awak dilahirkan?
1961.
14 Februari
1961.
Sekarang ini tahun apa?
1987.
Dan saya mati
setahun selepas itu.
Saya rasa dia ada masalah
mengenal pasti masa dan ruang disebabkan peluru di dalam otaknya.
Dia hilang semua memori baru-baru ini
dan hanya ada memori lama.
Tapi nama dia bukan Gong Ji-chul. Dia Cheon Jong-beom.
Dia juga lahir pada tahun 1998
jadi kenapa dia kata sekarang tahun 1987?
Awak ada ingat sesiapa?
Ada sesiapa yang saya ingat?
Mari buat ujian-ujian lain hari ini.
Ini ujian apa?
Kami sedang periksa isyarat otaknya.
Dia nampaknya beri tindak balas yang ketara terhadap padang bersalji.
Padang bersalji?
[Saya dilahirkan semula kerana]
[Jung Ha-eun.]
["Rahsia-rahsia Pembunuh"]
["Gong Ji-chul bunuh 11 wanita dan mangsa terakhir ialah seorang detektif."]
[Kalau awak rasa nak menjeluak atau kesedaran ruang awak merosot,]
[awak mesti terus datang ke hospital.]
[Awak boleh mati pada bila-bila masa]
[kalau peluru di dalam otak awak bergerak.]
[Cho In-young, Yoon Eun-jung, Kim Jin-a, Yoon Jung-hee]
Mangsa ke-10 pembunuh payung kuning.
[Mangsa ke-10 Pembunuh Payung Kuning pada 1987, Cho Yoon-hui.]
[Seorang bunuh dan seorang lagi menanamnya.]
Seorang bunuh...
Kemudian seorang lagi lukis.
Ha-eun ialah sasaran terakhir Gong Ji-chul.
Sasarannya juga tak berubah...
Dia pernah jalani pemindahan jantung.
Untuk memanggilnya jenayah peniru, ini terlalu terperinci.
[Yoon Jung-hee, Kim Hui-su]
[Jung Sa-bin]
Mangsa ketiga Kes Pembunuhan Payung Kuning baru-baru ini ialah Kim Hui-su.
Orang yang membunuh Kim Hui-su
dan yang lukis gambar dia.
Orang yang membunuh Kim Hui-su sedang mencari Jung Sa-bin sekarang.
Lukisan ini adalah penghubung
antara masa sekarang dan tahun 1987.
Kalau saya ikut petunjuk lukisan itu, ia akan bawa saya kepada pesalahnya.
Hei, ayuh cepat.
Aduhai, yang ini susah. Ia sangat berat.
Betul. Bukankah saya dah suruh awak sediakannya awal-awal?
Nanti, apa itu? Hei, tengok itu.
Aduhai. Bukankah itu tulang ikan kap? Aduhai.
Apa dia?
Cari di mana Kang Doo-cheol sembunyikan lukisan-lukisan itu.
Saya akan dapatkan waran geledah untuk awak.
[68-3, Uiin-dong, Namseo-gu, Wilayah Gyeonggi, Tanah Semak Laut Pagi]
[JFN Jung Sa-bin]
[Nombor yang anda dail tidak dapat dihubung.]
[Panggilan anda akan masuk ke mel suara.]
["Rangka Ditemui berdekatan Laut Timur di Wilayah Gangwon."]
["Dijadualkan untuk Dibedah Siasat oleh JFN"]
[Pagi tadi, rangka seorang lelaki dijumpai dalam jala ikan]
[di dalam kotak simpanan nelayan di Wilayah Gangwon.]
[Semasa nelayan menyiapkan jala untuk memancing pagi tadi,]
[mereka jumpa rangka itu dan terus menghubungi polis.]
[Polis memeriksa jaring dan menggeledah di sekitar kotak simpanan itu.]
[Semasa menggeladah, polis temui barangan si mati]
[dan mengumpul 130 tulang daripada jala ini.]
[Namun polis dijangka akan mengambil masa beberapa hari]
[untuk mengenal pasti si mati dan punca kematiannya.]
[Polis mengumumkan bahawa mereka akan minta JFN untuk menjalankan bedah siasat.]
[Polis juga menambah yang mereka akan siasat aspek jenayah kes ini.]
Saya nak pergi ke universiti.
Tunggu. Mak ada sesuatu untuk kamu.
Saya tak tahu memandu.
Apa yang kamu cakapkan ini?
Kamu dapat lesen memandu Tahap Satu selepas tamat sekolah tinggi.
Kad ini tak ada had.
Gunakan kad ini untuk jaga penampilan kamu.
Mak sangat gembira
kamu dah kembali, Jong-beom.
Kenapa? Kamu tak suka kereta ini?
Tak. Takkanlah saya tak suka?
[Kalau awak tak ingat, ikut saja naluri awak.]
Jong-beom!
Betulkah awak abaikan semua mesej saya walaupun awak dah kembali ke Korea?
Kenapa awak buat saya marah?
Mujurlah. Saya gembira awak dah kembali.
Jangan begitu, Jong-beom.
Awak tak apa-apa?
Kenapa tak jawab? Saya tanya kalau awak tak apa-apa.
[Jung Ha-eun.]
Adakah awak
risau tentang saya?
Hei, kuliah pertama awak dengan saya, bukan?
Mari pergi.
Jantung 137 rangka kanak-kanak
yang digali di Peru telah diukir.
Kanak-kanak ini dikorbankan untuk penyembahan agama penduduk Chimú
di wilayah utara Peru kira-kira 570 tahun lalu, sekitar 1450-an.
Dalam adat pengebumian kuno, mengeluarkan jantung korban
adalah popular untuk pastikan mereka tak hidup semula.
Pada zaman dulu, orang percaya pada kebangkitan semula, jadi mereka fikir
mengeluarkan jantung boleh halang mereka daripada hidup semula.
["Kebangkitan Semula", Katyusha, kebangkitan semula abadi]
Sekarang ini, idea kebangkitan semula dianggap mengarut.
Tapi sebenarnya, ada beberapa kes kebangkitan semula
walaupun pada zaman moden.
Boleh kita tamatkannya hari ini?
Jangan lupa hantar laporan kamu pada minggu depan.
Saya tak sabar nak baca laporan autopsi hasil kamu sendiri.
Awak patut hantar laporan tentang apa yang awak buat pada tahun lepas.
Ya, Cik Yu.
[Kita ada permintaan untuk buat]
[bedah siasat pada rangka yang ditemui di Laut Timur.]
[- Awak dah dengar, bukan?] - Ya. Saya akan ke sana.
Tunggu.
Awak ada masa hari ini?
Awak ada satu lagi peluang untuk perhatikan bedah siasat.
Mari jadikan kes ini kes terakhir awak.
Hari ini, kami akan bedah siasat banduan akhir.
"Banduan akhir"?
Apa maksud awak saya boleh memerhati?
Kalau awak bergurau dengan saya, tolong hentikannya. Ia tak kelakar.
Awak nak makan selepas bedah siasat hari ini?
Ya. Boleh juga.
Kalau begitu, saya belanja. Awak nak makan apa?
Saya yang sepatutnya belanja awak makan.
Awak beli kereta?
- Bagaimana dengan motosikal awak? - Saya...
Saya tak pernah menunggangnya.
Masuklah.
Okey.
Jong-beom, kecederaan kepala awak macam mana? Awak tak apa-apa?
Apa doktor cakap?
Saya tak apa-apa.
Jong-beom, saya sangat risaukan awak.
Saya tak boleh tidur atau makan.
Kenapa?
Saya nak minta maaf tentang kejadian pada hari itu
bagi pihak Pendakwa Kim Soo-hyuk.
Pendakwa Kim Soo-hyuk...
Kenapa awak minta maaf bagi pihak dia?
Saya cuma nak minta maaf kepada awak.
Saya rasa semuanya berlaku disebabkan saya.
Jantina, lelaki. Saya boleh tahu ini lelaki dewasa.
Tapi ketumpatan tulang dia jauh lebih rendah daripada biasa.
Daripada giginya, saya boleh tahu yang pemakanan dia tak seimbang.
Saya nampak tanda-tanda maltaut
pada tulang kering kanan dan kedua-dua ulnanya.
Nombor banduannya ditemui bersama-sama rangka.
Dakwatnya baru dipulihkan tadi.
Saya minta pihak pendakwa untuk periksa nombor banduan dia.
Jadi kita boleh kenal pasti dia tak lama lagi.
Okey.
[Bukti Tempat Kejadian Jenayah]
Saya juga nampak
tanda-tanda maltaut
pada tulang rusuknya, tulang selangka dan tulang rahangnya.
Mungkin tulang-tulang ini patah ketika dia remaja.
Tapi dia tak pernah dirawat. Walaupun sekali.
Nampaknya dia didera secara fizikal.
Saya boleh nampak parut serong pada soket matanya.
Adakah dia ditikam dengan pisau?
Bukan pisau.
- Mungkin gunting. - Macam mana awak tahu?
Saya tahu.
Mungkin dia tak nak bunuh lelaki ini.
Kalau dia nak dia mati, tentu dia dah tikam di organ pentingnya.
Dia cuma nak lelaki ini menderita.
Dah cakap jangan menangis! Matilah!
Tapi dia banduan akhir.
Kenapa dia mati di dalam laut?
Dia perlu lihat
wanita yang dia cintai.
Kalau dia boleh jumpa gadis itu lagi
dia akan mempertaruhkan nyawanya berulang kali.
Banduan akhir itu
mungkin dah cuba
segala yang termampu untuk hidup walaupun sedang nazak
sebab
dia tak dapat beritahu yang dia cintakan gadis itu.
Awak cakap seolah-olah itu kisah awak.
Awak juga belajar berkomunikasi dengan rangka?
[Saya akan tunjukkan awak yang saya bukan kejam.]
[Saya akan tunjukkan awak siapa pembunuh sebenar.]
[Pendakwa Kim Soo-hyuk]
Saya akan tamatkannya di sini. Boleh awak tunggu saya di luar?
Baiklah, Profesor Jung.
Kenapa awak tak panggil nama saya sekarang?
Sa-bin?
Sa-bin.
[Nombor yang anda dail tidak dapat dihubungi.]
[Panggilan anda akan masuk ke mel suara.]
[JFN Jung Sa-bin]
[68-3, Uiin-dong, Namseo-gu, Wilayah Gyeonggi, Tanah Semak Laut Pagi]
[Episod 24]
Cheon Jong-beom.
[Kim Soo-hyuk. Dia yang tembak kepala awak.]
Macam mana awak... Macam mana awak masih hidup?
Awak nampak tak gembira saya masih hidup.
Boleh saya tanya kenapa awak tembak saya?
Awak nak tahu kenapa?
Saya akan beritahu sebabnya.
Kerana awak cuba bunuh Jung Sa-bin.
Saya cuba bunuh Jung Sa-bin?
Awak masih fikir saya pembunuh.
Bukankah?
Satu-satunya orang yang saya pernah bunuh ialah Yoon Jung-hee.
"Yoon Jung-hee"?
14 Disember 1987. Yoon Jung-hee.
Mangsa ke-11.
Cha Hyung-bin. Pandang mata saya.
Saya boleh cam awak.
Kenapa awak tak kenal saya?
Orang yang melakukan pembunuhan 32 tahun lalu
ialah Gong In-woo.
Kalau awak nak tahu perkara sebenar
awak perlu tangkap Gong In-woo.
"Gong In-woo"?
Macam mana awak kenal dia?
Berhenti.
Awak siapa?
Awak masih fikir dia pesalahnya?
Ini bukan masalah...
Kita bincang kemudian saja.
Tunggu.
Ada apa-apa lagi yang awak nak beritahu dia?
[Kami jumpa lokasi di mana Kang Doo-cheol simpan lukisan.]
[Tapi ada seseorang di sini.]
Kenapa awak datang dalam keadaan begitu?
Betulkah awak ini Detektif Cha?
Beritahu saya nama penjenayah pertama yang kita tangkap bersama.
Park Sang-mun. Dia pembunuh bersiri yang hanya bunuh wanita.
Tak sangka betul.
Jadi apa nama restoran di depan balai polis itu?
Kita masuk sajalah.
Nampak? Saya dah agak. Awak bukan Detektif Cha, bukan?
Nasi Sup Nenek. Awak keluar dengan anak kedua pemilik.
Awak pernah jadi detektif sebelum jadi pendakwa? Bila?
Semasa awak belum lahir lagi.
Tunggu.
Jadi makanlah ini. Nah.
Nah. Makanlah satu seorang.
Ini adalah kebiasaan kita sebelum kami tangkap penjenayah.
Kami menyimpan 30 karya seni dari Galeri Yuhon.
Dan 11 daripadanya milik Kang Doo-cheol.
Dari sini sampai sana, ini semua lukisan
yang kami simpan untuk Galeri Yuhon.
Ambillah masa awak.
Saya bawa lampu suluh UV.
Tapi saya tak nampak apa-apa, tuan.
Ke tepi.
Lukisan ini...
Ia dibuang selepas Gong Ji-chul dihukum bunuh.
Kenapa ada di sini?
Kenapa Kang Doo-cheol ada lukisan Gong Ji-chul?
Tapi saya selalu tertanya-tanya.
Gong Ji-chul tak habis sekolah menengah pun.
Dari mana dia belajar melukis begini?
[Orang yang melakukan pembunuhan 32 tahun lalu]
ialah Gong In-woo.
Kalau awak nak tahu perkara sebenar
awak perlu tangkap
Gong In-woo.
Saya nak awak ekori Kang Doo-cheol.
Ya, tuan.
Tunggu. Detektif Cha.
Saya ada sesuatu nak beritahu awak.
Orang yang tikam saya
di galeri menggunakan payung hari itu ialah seorang wanita.
"Wanita"?
Ya, wanita, bukan lelaki.
[Ada apa-apa lagi yang awak nak beritahu dia?]
Kita nak ke mana?
Tempat kali pertama kita berjumpa?
"Kali pertama kita berjumpa?"
Tempat awak cuba jual buku itu kepada saya.
Di mana?
Saya betul-betul tak ingat.
Awak akan ingat apabila sampai.
Awak conteng buku itu dengan pen awak.
Saya masih ingat kali pertama kita berjumpa.
Awak beri tanggapan yang mendalam.
[Mata,]
[tengoklah sendiri buat kali terakhir...]
Tentu saya suka conteng dengan pen.
Jadi di mana tempat itu?
Mari kita lihat. Itu...
Jalan terus saja.
Saya ada soalan.
Kenapa awak ada di sana
semasa saya ditembak di kepala?
Saya nak tahu apa yang berlaku hari itu.
Saya tak nak dengar daripada orang lain.
Saya nak dengar daripada awak.
Saya dapat mesej
yang katakan awak mungkin akan bunuh orang.
Saya cuba bunuh awakkah?
Tidak.
Awak cuba selamatkan saya.
[Buku terlaris bulan ini]
["Rahsia-rahsia Pembunuh"]
Buku ini. Gong Ji-chul. Pembunuh bersiri.
Ketika ayah saya jadi pegawai penjara
orang pertama yang dia hukum bunuh adalah Gong Ji-chul.
"Pegawai penjara"?
Siapa nama ayah awak?
Ayah saya? Nama dia Jung Seong-eun.
"Jung Seong-eun"?
Saya tertanya-tanya
jika Gong Ji-chul juga boleh mendapatkan penyelamatan.
Saya pasti dia mahu.
Lagipun, dia manusia.
Tapi awak rasa apa yang tertulis dalam buku ini tentang dia
benarkah?
Apa?
Beberapa banduan akhir tidak bersalah.
Tapi apabila dah mati, mereka tak boleh cakap apa-apa.
Sama macam rangka banduan akhir itu.
Ya, betul. Beberapa banduan akhir tidak bersalah.
Tapi Gong Ji-chul bersalah.
Sebab ayah saya nampak betapa jahatnya dia.
"Jahat"?
[Pihak pendakwaan tak dapat kenal pasti rangka banduan akhir.]
Tunggu sekejap.
Jae-yi, boleh tak tolong saya pulihkan muka rangka?
[Siapa pula kali ini?]
Rangka banduan akhir yang tidak dikenal pasti.
["Banduan akhir"? Okey.]
[Jumpa di bilik autopsi.]
Saya akan ke sana.
Maafkan saya. Saya perlu kembali ke JFN.
Biar saya hantar.
Awak tahu alamat Jang Hye-mi?
Pengarang "Rahsia-rahsia Pembunuh".
[Mestilah saya tahu. Tapi kenapa?]
Ada sesuatu yang saya tak pernah beritahu dia 30 tahun lalu.
[28-1, Jangan-ro, Jung-gu, Seoul.]
["Rahsia-rahsia Pembunuh"]
Tak percaya betul. Orang akan fikir mak dah kurus
sebab mak kesal
perkahwinan anak mak dibatalkan.
Kenapa pula mak nak kesal?
Ia takkan mengubah apa-apa.
Kamu patut guna peluang ini untuk kurangkan berat badan.
Kenapa awak datang ke sini? Awak tak telefon pun.
Saya ingat awak pergi ke Amerika. Awak berada di Korea selama ini?
Sang-a, pergi masuk bilik.
Jong-beom tetamu mak.
Duduklah. Awak nak minum teh?
Kenapa awak tipu saya?
Dulu awak lebih sopan.
Gong In-woo yang bunuh semua wanita itu.
Gong In-woo.
Mustahil awak tahu nama dia.
Siapa beritahu awak tentang dia?
Beritahu saya kenapa awak tipu saya.
Saya tak pasti.
Ketika menulis buku, ada perkara yang benar dan ada yang tidak.
Jadi beritahu saya.
Awak rasa apa yang salah?
Awak beri alamat 32 tahun lalu
dan kata ia tempat Jung Ha-eun dimasukkan ke hospital.
Tapi sebenarnya tempat di mana saya akan mati.
Cheon Jong-beom.
Awak tak miliki matanya.
Matanya tertutup.
Tiada siapa boleh baca emosinya.
Tapi awak ada mata
liar yang tak dapat dikawal.
Saya selalu percaya benda-benda
yang tak boleh difahami oleh manusia.
Tapi saya perlu akui, saya sangat tertarik
dengan perkara di depan saya sekarang.
Lama tak jumpa, Gong Ji-chul.
Tapi awak takkan jumpa dia pun.
Saya tahu awak nak jumpa Jung Ha-eun
tapi dia sudah pun mati ketika itu.
Apa?
Dia dah mati?
Awak tahu di mana ayah tiri awak dikebumikan?
Saya tahu. Sebab saya ada di sana.
Saya tahu di mana Gong In-woo bunuh ayah tiri awak.
Awak mahu seluruh dunia melihat mayatnya?
Kemudian semua orang akan tahu
awaklah orang yang membantu Gong In-woo membunuh.
Kemudian buku awak akan jadi alat
untuk membuktikan yang awak bersalah.
"Seorang wanita yang membantu Gong Ji-chul melarikan diri."
"Wanita itu membantunya kerana Gong Ji-chul membunuh ayah tirinya"
"yang menderanya secara seksual."
Kenapa
awak ke sini?
Bawa Gong In-woo jumpa saya sekarang.
Kalau awak tak endahkan saya, awak akan lihat mayat ayah tiri awak
dalam berita.
Awak cuma pelajar perubatan berusia 23 tahun.
Awak rasa siapa yang akan percaya awak saksi pembunuhan
yang berlaku 32 tahun lalu?
Awak rasa apa yang saya jumpa
di tempat ayah tiri awak dikebumikan?
Bawa Gong In-woo jumpa saya.
["Rahsia-rahsia Pembunuh"]
["Wanita itu adalah kekasih Gong Ji-chul."]
["Dia"]
["hamil anak Gong Ji-chul."]
Kemudian semua orang akan tahu
awaklah orang yang membantu Gong In-woo membunuh.
Kemudian buku awak akan jadi alat
untuk membuktikan yang awak bersalah.
Tuan.
Awak perlu jumpa seseorang.
Awak kena kembali.
Ya, kita jumpa di sana.
[Datang ke Galeri Yuhon esok pada pukul 10:00.]
[Jumpa Gong In-woo di sana.]
Awak memang bernasib malang.
[Jumpa Gong In-woo di sana.]
Dia mungkin banduan akhir, tapi saya pasti dia ada keluarga.
Tidak, dia didera
sejak dia kecil lagi.
Tak ada siapa yang akan mencari dia.
Kenapa awak nak pulihkan muka dia sedangkan tiada siapa mencari dia?
Saya nak cetak wajahnya untuk bekas abu dia.
Sekurang-kurangnya, saya nak jadi orang yang mengingatinya.
[Saya jumpa pemilik cincin yang mumia dari sungai itu pegang.]
[68-3, Uiin-dong, Namseo-gu, Wilayah Gyeonggi, Tanah Semak Laut Pagi]
"Tanah semak"?
[Bagus kalau mereka masih hidup.]
[Saya akan bawa cincin itu.]
[Hari ini hari perkahwinan mumia itu.]
[Saya harap cuaca baik hari ini sebab ia hari perkahwinannya.]
[Mendiang Jung Ha-eun]
[Kalau ada sesiapa jumpa mayat Hyung-bin, kuburkan dia di sebelah saya.]
Ha-eun.
Saya terlambat, bukan?
Maafkan saya sebab terlambat, Ha-eun.
Maafkan saya sebab terlambat.
Seolah-olah awak yang akan berkahwin hari ini.
Pendakwa Kim, kenapa awak menangis?
Awak bawa cincin itu?
Ya.
3 April 1983.
Itu kali pertama mereka bertemu.
Apa? Macam mana awak tahu?
Akhirnya mereka jumpa satu sama lain.
Mulai sekarang, mereka akan bersama selamanya.
Mereka takkan pernah terpisah.
Saya pasti dia mahu menunaikan janji terhadap wanita yang dia cintai.
Sebab itulah dia tak boleh nak mereput.
Dia tunggu sehingga dia boleh bertemunya lagi.
[Pendakwa Kim.]
[Kang Doo-cheol, si miang, sedang bergerak.]
[Dia jemput seseorang dari Pelabuhan Incheon.]
[Ekori dia. Saya datang sekarang.]
Dia dalam perjalanan.
Saya ada soalan.
Apa rancangan awak selepas bertemu ayah awak?
Saya akan buktikan yang saya tak bersalah.
Bagaimana?
Saya akan buat dia mengaku
bahawa itu perbuatan dia.
Gong Ji-chul.
Hari ini awak akan mati lagi.
Saya sedang ikut dia sekarang.
Tapi dia menuju ke Galeri Yuhon.
Bagaimana rupa yang seorang lagi itu?
Bahagian dalam kereta gelap, jadi saya tak berapa nampak.
Terus ikut dia.
[Cheon Jong-beom]
[Saya tak ada masa untuk awak sekarang.]
[Datang ke Galeri Yuhon esok pada pukul 10:00.]
[Jumpa Gong In-woo di sana.]
[Saya dah kehilangan Kang Doo-cheol.]
Saya dah jumpa dia.